20/5/2008 · Kategori: KankaLar

Şok Şekıcı!

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz!

20/5/2008 · Kategori: KankaLar

Uykusu VVaR

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz!

20/5/2008 · Kategori: KankaLar

Jet truzım!Gosluklerı:D

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz!

15/5/2008 · Kategori: KankaLar

OkuLun bahcesı!

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz!

10/5/2008 · Kategori: KankaLar

Sınıftakı Son Halım!

Arkadaşlar Lütfen Google Reklamlarını Tıklayınız

Bana katkıda bulunmanız için lütfen "Google Adsense" Reklamlarını tıklayınız.

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz!

17/4/2008 · Kategori: KankaLar

Sonbaharın Hüznü

Gözlerimde sonbahar yağmurları
Yüreğimde bitişi bir mevsimin
Sözlerinle soldurdun gül bahçemi
Bir daha dönme geri

Kapıyı çektin gittin birden bire
Bana kaldı kış mevsimi ve gece
Yüreğimde derin soğuk uçurumlar
Yine sensizliğin karanlığı her gece

Yüreğimde sensizliğin soğuk izleri
Bir nefeste çektim tüm eski günleri
İçimde kalan tek şey sendin yine
NEDEN GİTTİN öylece...

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz!

17/4/2008 · Kategori: KankaLar

Sessizce

Geceler çöker üzerime sessizce.
Umutsuzlugun ifadesi başlar yüzümde.
Bir sigara yakıp uzanınca yatagıma
Sen giriyorsun odama usulca sessizce

İnan zor geliyor.yanlızlıgınla basbasa kalmak
Neydiki suçum acaba. senden ayrı yasamak
Ölüm çare olsada imkansız seni unutmak.
Rüyalarıma giriyorsun usulca sessizce

Bunca yasananlar rüyalardamı kalacak
Çaresizlik belkide senide saracak
Benden ayrıldıgın günle kahrolacak
Belkide ağlayacaksın usulca sessizce

Ağlamak fayda etmiyor sensiz gecen günlere
''Nafile'' isyan etsemde hergün kaderime
Bakamıyorum artık yarına nede gelecek güne

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz!

17/4/2008 · Kategori: KankaLar

İnanma

BİRGÜN OLURDA KARŞILAŞIRSAK
YİNE ÖYLE BAKIŞIRSAK
KONUŞMADAN AYRILIP GİDERSEM
İNANMA YİNE "SENİ SEVİYORUM"

MUTLU GÖRÜNÜYORSAM
SENİ TANIMAMAZLIKTAN GELİYORSAM
SEVMEMİŞTİMKİ ONU DİYORSAM
İNANMA KENDİMİ AVUTUYORUM

SENDEN UZAKTA DURDUÃUMA BAKMA
NEŞELİ HALİME ALDANMA
SENSİZLİÃE ALIŞTÃIMI SÖYLÜYORSAM
İNANMA SENİ ÖZLÜYORUMDUR....

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz!

17/4/2008 · Kategori: KankaLar

Mektup

Biliyor musun
Senden ayrılalı sakal bıraktım
Zamanın akışına koyverdim kendimi
Gömleklerin kolalı değil artık

Pantolonlarım ütülü değil
Ayakkabım boyalı değil
öylesine değiştim ki
Görsen tanıyamazsın

Sabahları gün doğarken kalkıyorum
İlk işim bir sigara yakmak oluyor
Ve bir süre denizin hışırtısını dinliyorum
Sonra, apansız sen geliyorsun aklıma

Gözlerin, dudakların, ellerin geliyor
Şimdi nerdesin kimbilir
Yatağında uyuyor olmalısın
Artık beni görme rüyalarında Korkarsın

Mevsim sonbahar malum ya
Serde de kör olası şairlik var
Boyuna hüzünlü şeyler düşünüyorum
Ağaçların yaprakları dökülmeye başladı

Keskin poyrazlar esiyor kuzeyden
Kuşlar durmadan göç ediyor
Arasıra düşenler oluyor, yorgun yada yaralı
Tutup okşuyorum tüylerini, gagalarından

öpüyorum Ve diyorum ki
Sana kavuşmak için bir göçmen kuş olmalı
İşte böyle Günler, haftalar geçip gidiveriyor
Saçım sakalım birbirine karıştı

Yinede her geçen gün
Kendime biraz daha alışıyorum
Ve biliyor musun
Unutamıyacağımı bile bile
Seni unutmaya çalışıyorum

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz!

17/4/2008 · Kategori: KankaLar

Sevdım senı Oyle Iste

Ben seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim değil, yüreğimdi seni gören.
Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun yüreğime. Bir başka yerde
olamazdın zaten. Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde olmalıydın,
orada kalmalıydın. Çok aşka ev sahipliği yapan bu yürek, ilk kez bu kadar
kolay kabullendi seni. Herhangi bir konuk değildin artık. Bu yüzden ne
ağırlama faslı vardı, ne de uğurlama. O yüreğin gerçek sahibiydin.

Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya... Ben dört mevsim baharı yaşadım
seninle. Çiçek çiçek açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı, senin
renklerin karşısında. Taze bir yaprak gibi yeşildin. Açelya idin
pembeliğinle. Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın bir
ateş gibi. Ve maviydin... En çok bu renkle anmayı sevdim seni. Denize
tutkundum, denizi sensiz, seni de denizsiz düşünemedim.

Seni severken dünyayı da sevdim ben, insanları da... Kendime bile dar
gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiydim artık. En kızgın,
en tahammülsüz olduğum anlarda bile, seni düşünmek yetti bana. İçimdeki
sevinç yüzüme yansıdı, güldüm. Beni öylesine güldüren senin sevgindi ve
ben kaygısız, içten gülüşün ne demek olduğunu, nasıl güzel bir şey
olduğunu anladım seninle...

Her şeye rağmen sevdim seni. Güçlüydüm ve aşamayacağım hiçbir zorluk
yoktu. Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim. Sen elimden
tuttuğunda, patlamaya hazır bir volkan gibi hissederdim kendimi. Menzil
sendin ve ben o menzile ulaşmak için önüme çıkan her şeyi yok edebilirdim.
Sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi eritirdim, kül ederdim. Sana
ulaştığımdaysa sakin bir göle dönüşürdüm. Ve o göle bir tek sen
girebilirdin.

Sevdim ve hayrandım da... Her halin çekti beni. Duruşunu, uyumanı,
gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını, çocukluğunu,
olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim suskunluğunu da.
Küçük oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini, korkularını sevdim. Seni ve o
doyumsuz sevdanı, uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu zaman.
Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni
yeterince tarif edecek kadar derin olmadı.

Seni severken yorulmadım. Çünkü sen yaşam kaynağıydın. Her gün yenilendim.
Seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim varsa tamamladın.
Ölmeyecektim çünkü sen ölmezliğin ta kendisiydin.

Sevdim işte ötesi yok...

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz!

« Önceki :: Sonraki »